میدانم همین روزها می آیی
با زنبیلی از نور
و
دست مرا میگیری
و
نگاهم را صاحب می شوی
و
من در تبسم آن روز نشسته ام
و
تصویر می بافم
و خستگی ها می تکانم
و
حال میفهمم که
گریه ی هنگامه ی تولدم ،
شروع فصل پنجمیست
که سر ِ اینجا دارد
و
فصلهای پنجمین و چندمینی که
پشت هم به انتظار ما هستند...
نوشته شده در سه
منظره در سکوت زمستان
و تن بی تن پوش درختان
چقدر زیباست
وقتی پهن باشد آفتاب
و رنگ موهایت آفتابی شود
و تیر بکشد چشمانت زیر نگاه تابشش
بخندی ، بی دغدغه بیندیشی
و با همه اجزای تنت نفس بکشی
های که چقدر در منی
وقتی
بند بند انگشتانت را
میان انگشتان ظریفم فرو میبری ،
تازه می فهمم معنای آفتاب را
زمس
تو در دل خواب
و
من سر به سینه ی آفتاب
دلم نمی آید بیدارت کنم
تنها ، نگاهت می کنم بی وقفه
و
می شمارم نفس هایت را با جان
انگار حرف برایت بیشتر دارم ،
وقت هایی که می خوابی !
انگار عشق ،
شکل بهار می شود
گل می کنند گونه هایم
و
باز می شوند تمام پنجره ها به سوی تنم
کم کم
آفتاب تنش را از زیر سرم می
سلام
صمیمانه ترین تبریکاتم رو
در سال پیش رو و نو
از عمق قلبم و از درگاه احدیت
برای یکایک شما عزیزانم خواهانم
و
همراه با بهترین هایی که شایسته آنید.
...
عیدتان فرخنده
...
با مهر و عشق ،
ارکیده کوچکسرائی
نوشته شده در دوشنبه سی ام اسفند ۱۳۹۵ساعت ۲:۲۵ ق.ظ توسط ارکیده کوچکسرائی
با تمام روزها فرق می کند امروز
حتی خودم هم با تمام روزهای دیروز
انگار پیراهنم
و
نیز همه ی پیرامونم
حرفی با من دارند
از چشمهایشان خوانده ام
سلامی را
شاید هم کلامی را
باید برای این خیال و خواب
باید برای یافتن جواب
قدم زنم شهر را
زیر ابر بهاری امروز
که هر آن
هوای باران دارد
می دوم همه ی شهر را
ول
تو را می بینم
و
نفس هایم شمردنی می شود
بیا
حواسم را پرت کن
موهایم را که ببافی
سرم گرم تو خواهد شد...
نوشته شده در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت ۴:۲۴ ب.ظ توسط ارکیده کوچکسرائی|